Electric Light Orchestra – Discovery

Discovery to, bez wątpienia, kolejny wspaniały longplay Electric Light Orchestra. Tak na dobrą sprawę, tylko jeden utwór nie przypadł mi do gustu (On the Run), a pozostała reszta to prawdziwa kwintesencja disco w stylu Electric Light Orchestra. Oprócz oparcia całości na dominujących syntezatorach, Lynne nie zapomniał na szczęście o nieodłącznych smyczkach (których brakuje tylko w Don’t Bring Me Down, acz na pewno nie zaszkodziło to samej piosence) i, przede wszystkim, wspaniałych melodiach, z których każda ma swój własny potencjał przebojowy i jest na swój sposób niezwykła. Przede wszystkim wyróżnić trzeba tu wspaniałe Shine a Little Love, rozmarzone Confusion, zakręcone The Diary of Horace Wimp, bezbłędne Last Train to London, rozmarzone Midnight Blue i wybijające z butów Don’t Bring Me Down. Czemu tylko 9/10? Ano, w porównaniu do A New World Record i Out of the Blue zabrakło mi tej iskierki geniuszu i czegoś, co sprawiłoby że album rozłożyłby mnie na łopatki. Jest parę mniejszych mankamentów, ale nie będę się ich już czepiał, tym bardziej że Discovery to naprawdę bardzo udany album, po raz kolejny ukazujący w pełnej krasie geniusz kompozycyjny Jeffa i znakomite, unikalne brzmienie ELO.