Sting – …Nothing Like The Sun

„Nothing Like The Sun” to najlepsza solowa płyta artysty z lat osiemdziesiątych. Gdyby ktoś chciał od czegoś zacząć, a nie lubi składanek, wybór właśnie tego albumu będzie dobrym pomysłem. To wspaniała podróż przez różne brzmienia, ale rdzeń pozostaje jednolity. Do tego materiał świetnie brzmi i jest wspaniale zagrany.
Lista zaproszonych muzyków imponuje. Prócz tych, którzy dyżurowali na „Śnie o niebieskich żółwiach”, słyszymy tu Marka Knopflera z Dire Straits, Erica Claptona, Gila Evansa, Mino Cinelu, Manu Katche, a nawet… Andy Summersa z The Police.
Utwory tworzą wspaniałą, głównie refleksyjną playlistę. Mamy tu takie perły jak „Fragile”, „Englishman in New York” czy „They Dance Alone”. Sting wziął też na warsztat klasyk Jimmiego Hendriksa „Little Wing”. I nie dość, że poradził z nim sobie znakomicie, to jeszcze tchnął w niego zupełnie nową jakość.